It’s been a while, ég veit. Ég er bara hreinlega búin að vera að drukkna á svo marga vegu…
…hérna eru hinsvegar nokkrir punktar síðustu vikna:
Helgina eftir hrekkjavöku lagði undirrituð upp í reisu.. London var tækluð yfir nótt á föstudeginum þar sem Ópall var tekinn með trompi. Kannski full miklu trompi..
Daginn eftir var leiðinni heitið til Reading þar sem áttu sér stað miklir fagnaðarfundir á fótboltavellinum. Leiðin á völlinn var nú ekki eins gleðileg þar sem ungar fótboltabullur höfðu lagt undir sig öftustu sætin í rútunni og fannst ekki annað hægt en að við hin myndum njóta söng, klapp, stapp og öskurhæfileika þeirra. Needless to say þá var þráðurinn orðinn ansi stuttur þegar bílstjórinn loks lagði í hlaðið á vellinum. Við Hrefna og Sif máluðum bæinn hinsvegar fagurbleikan eftir 3-0 sigur Reading og áttum góðar stundir saman sem bættu óneitanlega upp fyrir hausverkinn sem hafði snarversnað við ófögnuðinn í rútunni. Takk fyrir mig!
Um svipað leiti fékk ég verkefni í skólanum sem átti að byggja á Contemporary Fiction. Ég byggði mitt á setningu úr Kalla og sælgætisgerðinni sem hljómar svo: “Oh, how he loved that smell!”. Verkefnið sem átti að vera 3 plaggöt fæddist svo loksins barasta í morgun eftir rosalega erfiða fæðingu, þ.e. endanlega lokaútkoman. Eftir að hafa tvinnað aumingja Kalla við sexual attraction via smell, nakið kvenmannshold og lostafulla fæðu þá varð ég loksins sátt… og sama má segja um kennarana. Í dag var krídík og átti ég satt best að segja ekki von á svona góðum viðbrögðum. Einn kennarinn minn stoppaði mig meira að segja á ganginum seinna um daginn til þess að leggja áherslu á hvað hann væri hrifinn af útkomunni. Chuffed? Ójá.
Svo til að gjörsamlega sprengja egóið mitt þá bað Nina mig um að taka þátt í samsýningu sem hún er að skipuleggja. Hún er að vinna í galleríi í London og fékk það verkefni að stjórna sýningu í byrjun janúar. Ehh.. ég gat að sjálfsögðu ekki neitað boðinu og er strax farin að iða í skinninu af tilhlökkun. Það lítur út fyrir að afkvæmin mín 3 sem ég gerði fyrir áðurnefnt skólaverkefni fái að prýða veggina þar en Nina, ásamt stjórnanda gallerísins, kolféllu fyrir þeim.. það eru því spennandi tímar framundan:)
Þetta verður að duga í bili.. tími á bólið.
X
Ef einhver var svo sætur að kommenta frá því að ég bloggaði síðast þá langar mig að biðja þann hin sama afsökunar á að hafa ekki samþykkt það. Ég hafði ekki nokkra lyst á að renna í gegnum þessi 3876 spam komment sem biðu mín þegar ég loggaði mig inn til að sjá hvort eitthvað væri ekta þar á milli. Fyrr má nú aldeilis vera… ojjj! Ég er ennþá að eyða út.. hvernig nennir fólk þessu?
En já.. stemmningin hefur ekki beint verið bloggvæn síðan síðast. Ísland var æði.. reyndar fann maður alveg hvað er þungt yfir landanum eitthvað svoleiðis að mér fannst ekkert slæmt að koma út aftur. Ég sé samt alls ekki eftir því að hafa farið heim.. kláraði smá unfinished business svoleiðis að ég get sofið rólega og svo var sennilega hápunkturinn að sjá Junior Boys live á Nasa.. ég fæ ennþá gæsahúð við tilhugsunina. Ó boj..
Það var nú ekki eins yndislegt að koma heim í skítinn sem beið mín.. ég henti töskunum inn í herbergi og fór svo út aftur. Hvernig er hægt að skilja eftir svona mikinn sóðaskap? Ástandið hefur nú verið misgott so far en ekki var það neitt að skána svoleiðis að ég tók þá ákvörðun að flytja. Æ svo hefur mér og öðrum meðleigjandanum ekki komið neitt sérstaklega vel saman undanfarið þannig að það var ekki til að bæta ástandið.. flutningur var bara fyrir bestu held ég. Ég hefði eflaust ekki þraukað mikið lengur.
Mútter kom svo í heimsókn á mánudaginn og var fram á föstudaginn og ástandið var það slæmt að ég gat ekki einu sinni fengið mig til að bjóða henni að gista hjá mér vegna þess hvað íbúðin var ógeðsleg. Við enduðum á því að gista á hótelinu mínu.. vorum þar í góðu yfirlæti en þetta er nottla nokkuð sem maður á ekki að þurfa. Hún kom nú samt með mér í slotið þegar ég fór að ná mér í föt og hún var ekki hissa á því að ég skyldi vilja flytja. Ég hringdi því í leigusalann á fimmtudaginn og sagði henni sem var að ég yrði að segja upp samningnum mínum. Hún var alveg skilningsrík á aðstæðunum en hún hafði komið við í íbúðinni um daginn og gjörsamlega blöskrað draslið. Gallinn er samt að þar sem ég er með árssamning þá þarf ég að borga leigu þangað til ég finn nýjan leigjanda í herbergið. Ég er vonandi búin að leysa það en vinnufélagi eins regularsins er búinn að koma að skoða og er mjög áhugasamur. Hann hittir leigusalann á þriðjudaginn þannig að þetta kemur í ljós þá.
Ég fór samt á netið á föstudaginn í íbúðaleit og fann 2 sem mér leyst á þannig að ég sendi þeim póst. Annar leigusalinn hringdi í mig samdægurs og við hagræddum viewing á laugardeginum sem fór svo ljómandi vel að við ákváðum að ég myndi flytja inn… daginn eftir. Jájá… ekkert að hika neitt. Ég sit því hérna í nýja herberginu mínu alveg gríðarlega sátt við lífið. Skólinn er í 10 mín. fjarlægð, bærinn í 10 mín. fjarlægð, lestarstöðin í 5 mín. fjarlægð og vinnan í 12 mín fjarlægð… þetta gæti varla verið betra.
Á föstudeginum var svo hrekkjavökupartí á barnum og tók Eva Dagbjört sig til og skellti sér í ferðalag yfir í sveitina til mín. Við máluðum bæinn svo sannarlega rauðan og skemmtum okkur konunglega.. þetta verður að endurtaka við tækifæri, svona með vissum undantekningum.. obbobb. Ég er ennþá að jafna mig…
Skólinn er algert æði.. fíla hann í tætlur og finnst ég algerlega vera á réttum stað. Ég er búin að fá góða dóma fyrir það sem ég hef gert hingað til þannig að það er barasta allt jákvætt við hann. Ég er búin að skila inn 2 verkefnum sem ég verð endilegaað mynda og setja inn á netið fyrir áhugasama.. ég læt vita þegar það kemur að því.
En jæja, ég er hætt núna. Þið sem komist í gegnum þetta blaður eigið inni táslunudd.
XX
Smá ljóstýra í myrkrinu samt… er búin að hafa svo mikið að gera síðustu 2 vikurnar að ég hef ekki haft tíma til að raka á mér leggina. Ansi hlýtt og notalegt í kuldakastinu síðustu daga.
Já gott fólk.. ég er á lífi. Er bara ekki beint í bloggstuði. Það er bara ekkert gaman að fylgjast með gengisbreytingunum og helvítis ruglinu sem er í gangi heima. Ég á eftir að gera upp skólagjöldin og eins og staðan er í dag þá er tilhugsunin um að borga þau ekki gleðileg.. pundið var 155 þegar ég flutti út í júlí en núna? Ég hreinlega veit það ekki þar sem gengið breytist á mínútufresti. Síðast þegar ég gáði var það 240 krónur og til að toppa þetta þá virðist fólki ekki einu sinni vera heimilt að taka peningana sína út. Krakkar… ég hef á tilfinningunni að ég sé screwed. Þar sem þetta er sífellt on my mind þá hef ég ekki átt neitt sérlega auðvelt með að einbeita mér að skólanum sem er langt frá því að vera gott mál.
Samt svona á góðu nótunum þá líst mér rosalega vel á skólann.. þetta ætlar að verða mjög spennandi vetur. Þ.e. ef ég þarf ekki að hætta sökum þess að geta ekki greitt skólagjöldin. Íslendingurinn í mér reynir að hugsa með sér “þetta reddast” en ég leyfi þeirri hugsun ekki að brjótast út úr hýðinu just in case I jinx it…
Þetta er ekki hægt. Maður verður að vera bjartsýnn.. það er samt eitt að segja það og annað að vera það. Ég reyni..
Tjekkið endilega á þessu en ég var að útbúa hálfgert símamynda/flickr/blogg með myndum sem ég hef tekið á móbílinn eftir að ég lenti í UK..
X
Mikið ofboðslega er ég miður mín yfir að missa af messunni hans Herberts Guðmundssonar..
Ég heiti Amy… eða svo heldur Dolphin Boy. Skömmu eftir að ég byrjaði að vinna hérna spurði hann mig hvort ég héti ekki Amy en ég neitaði því nú og sagðist heita Arna. Það hefur greinilega ekki farið í gegnum skammtímaminnið og ég hef einhvernveginn ekki fengið mig til þess leiðrétta hann. Vegna þess hversu langt er síðan hann hóf að kalla mig Amy þá held ég að það yrði hreinlega bara of vandræðalegt fyrir mig að upplýsa hann um stöðu mála. Því mun ég heita Amy um óákveðinn tíma.
Muniði eftir gæjanum sem fór með í spilavítið um daginn? Þessum sem ætlaði að giftast mér? Hann rekur sitt eigið fyrirtæki og veit því ekki aura sinna tal, believes money can buy happiness, veðjar á nánast allt sem honum dettur í hug og tekur hvítt í nefið svona til hátíðabrigða eins og sönnum uppa sæmir.. sem ég vissi ekki fyrr en bara um daginn og ykkur að segja þá missti hann þetta litla respect sem ég hafði fyrir honum þegar félagi minn glopraði þessu út úr sér.
En já… þessi maður ákvað að veðja 500 pundum við einn annan fastakúnna, sem er með húðflúrs-bodysuit í vinnslu, að hann myndi ekki þora að láta flúra á sér skaufann. Viti menn… einn góðan veðurdag labbar gaurinn inn, gleiðfættari en vanalega og frekar aumur á svipinn. Jújú… hann lét smella einum góðum dreka á hann. Kvikindið verður svo afhjúpað á laugardaginn en ég bað hann sérstaklega um að bíða með það til klukkan 7 því þá yrði ég að vinna.. það var sko minnsta málið.
Og já… það er dálítið litríkt lið sem rúllar hérna inn reglulega.. haha.
Kjúklingabrandarinn heldur áfram að vinda upp á sig. Núna erum við stöllur búnar að búa til stuttermaboli fyrir vinnuna með mynd af kjúlla aftan á og fyrir ofan hann stendur “Guy’s Chick” en Guy er nafn yfirmannsins. Hver og ein er svo með sitt slangur framan á en mitt er “Aunti Arna.. old and wise. No, really!”. Jess meðleigjandi sem vinnur hérna líka er með “Jess who has never been to Amsterdam” en hún er ansi oft spurð hvort hún reyki weed. Ani, hinn meðleigjandinn minn, er einnig orðin fastakúnni fékk að sjálfsögðu einn sem á stendur ” Ani. Believe it or not but she doesn’t really work here.” Í gærkvöldi ákváðum við svo að vígja bolina í hinu árlega krikketmatarboði sem er alltaf haldið á barnum og needless to say þá vöktu þeir rosalega lukku.. næsta skref er að útbúa boli á vinnuveitendurna en það gafst ekki tími til þess fyrir gærdaginn.
Í gærdag ákvað ég svo að láta undan áskorun nokkurra fastakúnna og mætti ég í minn allra fyrsta tennistíma. Það var frekar skrautlegt svo ekki sé annað sagt. Flestir boltarnir sem ég hitti þegar kennarinn var að kenna mér forehand enduðu á vellinum við hliðina þrátt fyrir rúmlega 3 metra hátt grindverk. Ég var nú heldur skárri þegar hann kenndi mér backhand nema hvað að af einhverri ókunnri ástæðu þá stefndu allnokkrir beint á ríka gæjann sem ég minntist á hér að ofan svoleiðis að hann átti fótum sínum fjör að launa. Ég virðist ekki alveg hafa tennisgenið í mér en er samt staðráðin í að mæta aftur.. þetta er bara nokkuð gaman. Tókst samt eftir sem áður að beita skrokknum eitthvað vitlaust í einni sveiflunni svoleiðis að ég er vel aum í annarri rasskinninni.. hressandi, ójá.
Á morgun er svo fyrsti skóladagurinn.. eða þ.e. þá hefst freshers week. Ég er gríðarspennt eins og gefur að skilja enda ekki á hverjum degi sem manni gefst kostur á að fara á viku fyllerí með 18 ára púddum. Á morgun er búið að plana 2-3 tíma ferð um Winchester og campusinn. Ekki veit ég hvern fjandann þeir ætla eiginlega að sýna okkur en mér reiknast svo til að Winchester sé hægt að skoða á góðu korteri.. ekki er bærinn mikið stærri en það. Ég er samt vel spennt fyrir því að fara loksins að byrja í skólanum.. þetta er alveg orðið ágætt.
Til hamingju þið sem komust í gegnum þessa færslu.. hún er held ég svona í lengri kantinum.
Axx
Hugsa sér hvað tíminn líður hratt. Á morgun eru sléttir tveir mánuðir síðan ég lenti á Stansted, eftir þrengstu flugferð sem ég hef nokkurntímann upplifað, með enga íbúð, enga vinnu en samt sem áður tilbúin að stinga mér í djúpu laugina. Það er dálítið skrítið að hugsa til baka og sjá hvað ég er í raun búin að vera heppin.. auðvitað er tíminn ekki búinn að vera áfallalaus en þær uppákomur sem maður er búinn að lenda í hafa í rauninni bara orðið til að skreyta dvölina. Enginn varanlegur skaði.. haha.
Síðustu dagar eru búnir að vera nokkuð góðir þrátt fyrir óvelkomið kvef en ég er nú öll að skána. Fínt að taka það út áður en háskólinn byrjar. Ég skrapp til London á sunnudaginn til að heimsækja Ninu og lenti í ansi hressu barbíkjúi sem endaði sem nostalgíukast á youtube og tryllt dance-off í eldhúsinu. Við vorum nú eitthvað mishressar á mánudeginum en afrekuðum samt sem áður að fara á Tate Modern þar sem við stálumst til að taka myndir á símann þegar verðirnir sneru bakinu í okkur.. enduðum svo daginn á Pizza Express þar sem við lentum á frekar óhuggulegum þjón. Needless to say þá snuðuðum við hann um tipsið hans.. vondar? Kannski smá..
Ég er búin að ákveða að virkja Englendinginn í mér örlítið en ég lét plata mig til að mæta á tennisæfingu á laugardaginn. Það ætti að verða áhugavert. Fer með nokkrum kúnnum úr vinnunni þannig að þetta verður sennilega bara dálítið gaman þrátt fyrir afleit tilþrif.
Og já.. smá tilkynning til þeirra sem eru kannski ekki búnir að frétta, en ég er að koma til Íslands 15. okt. Ég sá fram á að það yrði of langur tími að koma ekkert heim fyrr en um jólin og ákvað því að nýta tækifærið á meðan Iceland Airwaves verður í gangi. Ég kem ekki til með að fara austur þar sem stoppið er stutt en ef þið verðið í bænum á tímabilinu 15.-20. okt. þá megiði endilega vera í bandi og við sjáum hvort við náum að arrangera eitthvað þrátt fyrir bissíheit. Ég sé svo fram á 3-4 vikna jólafrí þannig að if worst comes to worst þá ætti að gefast hellings tími þá til að stússast. Þið vitið að ég elska ykkur:)
Er ég samt ein um að vera geðveikt spennt yfir þessu?? Haha…
Ta!
Eftirfarandi tölvupóstur datt inn um lúguna hjá mér í fyrradag..
Dear Arna,
Based on the information you have provided I can now confirm that we have classified your application as ‘Home’ for fees purposes.
I have notified the School of Art of this decision.
Best wishes
Svo virðist sem öll þessi fyrirhöfn sé að borga sig..